كِتَابُ صَفْوَةِ الْأَخْبَارِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّوْفَلِيِّ عَنْ أَبِيهِ وَ كَانَ خَادِماً لِأَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا ع أَنَّهُ قَالَ حَدَّثَنِي الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْكَاظِمُ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي وَ حَبِيبِي رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ مُقْبِلٌ عَلَيْهِ غَيْرُ مُعْرِضٍ عَنْهُ فَلْيَتَوَالَكَ يَا عَلِيُّ وَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ رَاضٍ عَنْهُ فَلْيَتَوَالَ ابْنَكَ الْحَسَنَ ع وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ وَ لَا خَوْفَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَالَ ابْنَكَ الْحُسَيْنَ ع وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدْ مَحَا اللَّهُ ذُنُوبَهُ عَنْهُ فَلْيُوَالِ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع فَإِنَّهُ مِمَّنْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ هُوَ قَرِيرُ الْعَيْنِ فَلْيَتَوَالَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَاقِرَ وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ يُعْطِيَهُ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَلْيَتَوَالَ جَعْفَ

مقدمه در تعالیم اسلامی و قرآنی، تعالی بخشزندگی انسان و نجات دهنده آن از روزمرگی چیزی جز تفکر و تعقل عمیق و دقیق نیست. در واقع برای یک تصمیمگیری مناسب و همه جانبه، به یک پشتوانه فکری عمیق نیازمندیم که با وجود این پشتوانه از گزند خطرها در امان باشیم و توشهی حقیقت را که معنویت صحیح است با خود همراه سازیم. موضوع پژوهش در این مقاله، انتقال معنویت به کودک با کمک فلسفه است. در این تحقیق، به این پرسشها میپردازیم که اولاً منظور ما از فلسفهای که قرار است ما را در انتقال مفاهیم معنوی یاری برساند کدام نوع فلسفه است و ماهیت آن چیست؟ ثانیاً ماهیت این یاری جستن چگونه در انتقال معنویت کودکان ظاهر میشود؟ و همچنین آیا فلسفه در عملکرد هوش معنوی هم تأثیرگذار است؟ چیستی فلسفه و کودک در اینجا منظور از فلسفه، فلسفیدن به معنای عام آن یعنی تعقل و تفکر است. فواید این نوع فلسفیدن در جهتگیری مناسب اخلاقی و احساسی، تصمیمگیریهای قاطع و با پشتوانه فکری منسجم تردیدناپذیر است. در این مقاله تمام سعی نگارنده این بوده که ضرورت فلسفیدن را برای یک جهتگیری صحیح معنوی ثابت نماید. در واقع فلسفیدن به معنای عام چیزی نیست که فقط مختص به دانشجویان و اساتید فلسفه یا قشر خاص تحصیل کرده باشد، بلکه این مسئله به قدری شمول و فراگیری دارد که حتی کمی سن کودک نیز مانع از این نمیشود که ما فلسفیدن را در نهاد او از همان ط